امر موجب نشر حرمت مىگردد يا خير ؟ مرحوم مير داماد در اين موضوع رساله‌اى نوشته و قائل به عموم منزلت شده است . در شرايع هشت مثال براى اين مسأله زده است و اين مثال‌ها در وسيله مرحوم سيد أبو الحسن اصفهانى ره - با مسامحاتى در تعبير - موجود است ، ما اين بحث را از وسيلة النجاة پى مىگيريم : وسيله النجاة : مثال اول : « لو ارضعت امرأته ولد بنته فصارت ام ولد بنته » اگر همسر شخص نوه او را شير داد آيا اين همسر بر او حرام مىگردد ؟ همسر با شير دادن نسبت به شوهرش عنوان « مادر نوه دخترى » پيدا مىكند و مادر نوه دخترى بنفسه از عناوين محرمه نيست ليكن ملازم با يكى از عناوين محرمه است . مادر نوه دخترى « دختر » خود شخص است كه بر او حرام است پس اگر قايل به عموم منزلت بشويم همسر شخص با اين شير دادن بر او حرام ابدى مىشود چون حكم دختر را پيدا مىكند . ( اين مثال ، همان مثال ششمى است كه مجدداً در وسيله مطرح شده است ) مثال دوم : « زوجتك ارضعت بلبنك اخاها » اگر همسر شما با شير شما برادرش را شير بدهد ، بنابر عموم منزلت براى شما حرام ابدى مىشود چون با اين رضاع برادر او فرزند رضاعى شما شده و همسر شما نسبت به شما عنوان « اخت الولد » پيدا مىكند و « اخت الولد » هر چند بنفسه از عناوين محرمه نيست ، ليكن ملازم با يكى از عناوين محرمه است ، چون « اخت الولد » يا « بنت » خود شخص است ( اگر آنها برادر و خواهر پدرى باشند ) يا ربيبه شخص است ( اگر برادر و خواهر مادرى باشند ) . البته عبارت ايشان در اين مثال از 3 جهت مسامحه دارد : مسامحه اول : بقاء زوجيت شرط نشر حرمت نيست بلكه اگر همسر انسان پس از طلاق گرفتن هم از شير او به بچه‌اى شير بدهد ، مرتضع فرزند رضاعى صاحب اللبن مىشود ، لذا بهتر بود ايشان مىگفتند : « امرأة ارضعتك بلبنك اخاها - الرضاع المحرم - » مسامحه دوم : ربيبه به طور مطلق از عناوين محرمه نيست بلكه چنانچه مادر او مدخول بها باشد حرام مىباشد ، لذا مناسب بود مىفرمودند كه « اخت ولدك اما